Backpack ไปเที่ยวสิงคโปร์ กันเลย ตอนที่ 7

แล้วเราก็กลับมาเม้าท์กันต่อ หลังจากห่างหายไปหลายวัน ตอนที่แล้วเตรียมตัวพร้อมแล้ว พร้อมที่จะบิน

ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปสุวรรณภูมิ สำหรับการขึ้นเครื่อง แนะนำว่าไปก่อนเวลาสัก 2-3 ชม. นะคับ เพื่อความชัวร์ อะไรก็เกิดขึ้นได้

แล้วก็มาถึงสนามบินเวลาเหลือสบาย สมาชิกในการเดินทางเรามีกัน 4 คน ผม แฟนผม พี่แฟนผม แฟนพี่แฟนผม และรออยู่ที่สิงคโปร์อีก 2 คนคือ เพื่อนพี่แฟนผม และ แฟนเพื่อนพี่แฟนผม .... เขียนไปเขียนมาชักงง แต่เป็นว่าทริป นี้มี 6 คนแล้วกัน

แล้วก็จัดการ check in เรียบร้อยตามระเบียบ และหลังจากนั้นก็ไปเดินที่ Duty free ไปๆมาๆ เวลามันเหลือน้อยอ่ะ..... ต้องไปขึ้นเครื่องแล้ว ที่สำคัญ ยังไม่ได้ทานอะไรเลย.... หิวแย้วว

แต่ก็ใกล้เวลาขึ้นเครื่อง ก็ทนหิวไปก่อน แต่ที่ต้องทนคือต้องไปทานที่โน้นเลยอ่ะ เพราะบนเครื่องไม่มีอะไรให้ทาน....เฮ้อ เศร้า

นี่คือเครื่องที่เราจะขึ้น ลำเล็ก กะทัดรัดดีจัง..... แต่อาการเริ่มเซ็งนิดๆปนหิวก็เกิดขึ้น เมื่อประกาศว่า เครื่อง delay คับพี่น้อง..... ก็ยืนดูมันผ่านหน้าต่าง เครื่องอยู่ข้างหน้าแต่ไม่ได้ขึ้น ดูเขาเติมน้ำมัน load ของขึ้นเครื่อง ไปเพลินๆ แล้วก็ถึงเวลาขึ้นเครื่องเรียบร้อย นั่งดูว่ามีอะไรบ้าง เห็นเมนูอาหารแล้วก็หิว แต่ไม่เอาดีก่า สีทนได้..... อาศัยว่าหลับเอาแรง ลืมหิว ไปแล้วกัน

แล้วเราก็ใกล้ถึง....แล้วมองผ่านกระจกออกไป วาว....สีเขียวทั้งเกาะเลย สดชื่น สดชื่น

แล้วก็ถึงที่หมาย มองดูเวลา เฮ้ย.... ขนาดเครื่อง delay ยังถึงที่หมายเวลาเดิมเลยอ่ะ... พวกเราต่างยกย่องกัปตัน ที่ทำเวลาได้เหลือเชื่อ แต่ที่ไหนได้ ลืมปรับเวลาคับพี่น้อง ต้องตั้งเวลาล่วงหน้า 1 ชั่วโมง 5555.... แล้วเราก็เดินทางจัดการเข้าประเทศ ผ่านเป็นที่เรียบร้อยไม่มีปัญหาแต่อย่างใด ตอนยืนให้เขาตรวจเอกสาร ก็มองหน้าไว้ แต่ในใจอย่าถามกรู นะเฟ้ย....

ด้วยความหิวก็ไปหาอะไรทานก่อน รอเพื่อนมารับด้วย..... ก็ลงเอยที่แซนวิช คับ.... กี่เหรียญจำไม่ได้แล้วก็คง 100 กว่าบาท น้ำดื่มขวดนึงก็แพงอยู่

1 ชิ้นก็แบ่งไปครอบครัวล่ะอัน..... อร่อยดีนะ แต่ใหญ่เหลือเกินทานลำบาก แต่ด้วยความหิว ก็ไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใด

ที่ประเทศนี้ จะหาเด็กเสริฟสวยๆ น่ารักๆ ขอบอกว่าหมดสิทธิ์ ที่ประเทศนี้เน้นคนแก่ครับ.... ไม่ว่าจะพนักงานทำความสะอาด เด็กเก็บกวาด ระดับคุณลุง คุณป้า หรือเข้าขั้นคุณตา ก็มีให้เห็นเลยที่เดียว ชอบๆ ที่สำคัญขยัน มากมาย เมืองไทยเอาบ้างก็ดีนะ

แล้วเพื่อนที่รอก็มาถึง Say Hello แฟนเค้า จับมือกันตามมารยาท จากนั้นเราก็เตรียมตัวมุ่งหน้าไปโรงแรมเพื่อ check in ก่อน แบ่งกันไป ผมกับแฟน ไปกับเพื่อนและไซม่อน ด้วยรถส่วนตัวเขา ส่วนพี่แฟนกับแฟนเขา ก็แบ่งไปนั่ง Taxi

จะบอกว่า Taxi ที่นี่เขานั่งได้ 3 คนนะ เกินกว่านี้ไม่ได้ผิดกฏหมาย โดยกำหนด นั่งข้างคนขับ 1 คน ด้านหลังได้ 2 คน.... ต่างจากเมืองไทย ที่มีเท่าไหร่อัดกันเข้าถ้าสามารถ ช่วยชาติประหยัดน้ำมันด้วย ของเราดีกว่าเยอะเนาะ

วันนี้เขียนเท่านี้ให้ได้อ่านหายคิดถึงก่อนแล้วกัน ยังไม่ค่อยสบาย..... เดี๋ยวมีเวลาจะเข้ามาเขียนให้อ่านกัน


โปรดติดตามตอนต่อไป...... มุ่งหน้าสู่ ibis Hotel..