ความเป็นมาของ iSalaryman ตอนที่ 5

ตอนที่แล้ว ตกหล่นความประทับใจไป ก่อนเหตุการณ์ M79 ตก ที่สีลม มันมีความประทับใจเกิดขึ้นคือ พี่น้องชาวสีลม คน office ได้ทำกิจกรรมร่วมกันคือ ช่วงตอนกลางวันกินข้าวกันเสร็จแล้ว จะถือธงแล้วมาโบกธงชาติ ร้องเพลงร่วมกันกัน อย่างคึกคัก สนุกสนาน จนเต็มพื้นที่ จนล้นมาถนน..... ด้วยเพลง "รักกันไว้เถิด"



ใครจะว่าจัดจ้าง ใครจะว่าสร้างภาพ ใครจะว่าทำไปทำไม ใครจะว่าทำให้เจ้าหน้าที่ลำบากใจในการดูแลป่าวๆ.... ผมไม่สนใจ ผมรู้ว่า ผมทำแล้วผมมีความสุข คลายความกดดันที่ได้รับ อย่างน้อยเกิดมาได้ร้องเพลง ถือธงชาติร่วมกับพี่น้องชาวไทย แค่นี้ก็ดีพอแล้ว



ส่วนตัวแล้วมันก็คงไม่ทำให้อะไรดีขึ้นมาได้ แต่อย่างน้อยมันก็แสดงพลังอะไรบางอย่างออกมาให้คนทั่วไปได้รับรู้ ว่าคนที่นี้เขารู้สึกอย่างไร และความรู้สึกที่ได้รับทุกๆวันที่ไปร่วม คือ กำลังใจ ตวามสบายใจ ว่าเราคนพื้นที่นี้ แม้แค่มาทำงานเช้าไปเย็นกลับ เราสามารถร่วมแรงร่วมใจ ให้กำลังใจกัน



เราไม่รู้จะโดนเมื่อไหร่ จะมีมือที่สามหรือใครมาสร้างสถานการณ์อะไรหรือไม่ มีความเสี่ยง มีความกลัว แต่แล้วมันก็เกิดขึ้นจนได้ เรียกว่าทราบข่าวนั่งรายงาน น้ำตาคลอหน้า ไปเลย.... ไม่คิด ไม่ฝัน ว่าทำกันได้ คนไทยด้วยกัน ผู้เสียชีวิตก็คนธรรมดาหาเช้ากินค่ำ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังเหตุการณ์ก็คือ โทษกันไปกันมา..

ถือเป็นช่วงเวลาที่ทำงานได้ไม่เต็มที่เต็มเวลา ต้องรอประกาศจากอาคารให้กลับบ้าน Salaryman พยายามหาข่าวว่า จะสลายหรือป่าว รายงานข่าวที่กรองแล้วจิงๆ Post ไปเรื่อยๆ เป็นช่วงที่อึดอัดจิงๆ และเป็นช่วงที่มีสมาชิกเข้ามาติดตามสถานการณ์อย่างต่อเนื่อง ซึ่งก็อบอุ่นดี ช่วยเหลือกัน

จบตอน โปรดติดตามตอนต่อไป.... กับช่วงตอนใกล้เคอร์ฟิว