วันอังคารที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

ความเป็นมาของ iSalaryman ตอนที่ 4

ช่วงที่มีเหตุการณ์เมืองเข้ามาเมืองกรุง คนเมืองกรุงก็อึดอัด มีทั้งคนสนับสนุน และคนด่าทอ แตกแยกกันทางความคิดชัดเจน ส่วนตัวยอมรับว่าก็ไม่ชอบวิธีการชุมนุม เหตุผลร้อยแปดของการสนับสนุนการชุมนุม ผมก็ไม่อยากจะรื้อฟื้น เรื่องหลายๆเรื่อง พูดกันไปเถียงกันไปก็เหนื่อยป่าว เพราะตั้งธงเอาไว้แล้วว่า ชอบหรือเกลียด

เบื่อที่จะเถียงกับคนคิดต่าง เลยชอบฟัง เพลง ผู้ชนะ ของพี่เสก ผมจะฟังบ่อยมาก ปลุกใจดี "ขอเพียงแค่ฝันให้ไกล แล้วไปให้ถึงที่จุดหมาย
โปรดจงมั่นใจ ที่ทำลงไปนะถูกแล้ว อย่าฟังคำคน อย่าสนใจใคร อย่าเปลี่ยนแนว คนแน่แน่วเท่านั้น ผู้ชนะ"......
http://www.youtube.com/watch?v=CR31AQeY0VQ&feature=related

และเหตุการณ์ที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เจอะเจอ คือเหล่าทหาร ตำรวจ ตรึงพื้นที่สีลม พร้อมลวดหนาม พื้นที่ธุรกิจ กลายเป็นชายแดนไปแล้ว พร้อมรบกับฝั่งตรงข้ามที่เป็นรั้วไม้ไผ่

สิ่งที่คนสีลมทำได้ สำหรับคนที่สนับสนุนเจ้าหน้าที่รัฐ ก็คือ การให้หนม ให้น้ำ เหล่า พี่น้องทหาร ซึ่งก็ได้ดำเนินการพร้อมพวกพ้อง บุกไปให้ถึงที่ตั้ง



ช่วงนี้เป็นช่วงที่ Salaryman มีสมาชิกเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นก็จะ Post ทันที และยิ่งอยู่ชายแดน ทำให้ได้ข่าวที่ Update รวมถึงได้เพื่อนๆ มิตรภาพใน facebook ที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่สามารถเป็นเพื่อนกันได้ ช่วยกันบอกต่อและ Update ข้อมูลกัน เรียกว่าเป็นช่วงตึงเครียด แต่ได้มิตรภาพตรึงใจ.......

ช่วงที่พีค ก็คงจะตอนยิง M79 ที่สีลม มาลงหน้าแบงค์กรุงศรี และสถานีรถไฟฟ้า ศาลาแดง วันนั้นผมกลับเร็ว มาถึงบ้านมีน้องโทรมาบอกให้ดูข่าว ตกใจมากมาย นั่งกินข่าว ดูข่าว เปิดเน็ต อ่านข่าวมือถือ มีน้องโทรมารายงานเป็นระยะ มือคีย์ข้อมูล ลง Salaryman นาทีต่อนาที เลยนั่งปักหลักจาก 2 ทุ่ม ยันตีสอง ด้วยความแค้นที่ว่ามันทำทำไม !!!!!!!

ทำให้ช่วงนั้น Salaryman เป็นที่รู้จักในระดับนึงยอด Fan Page พุ่งอย่างต่อเนื่อง เรียกได้ว่าเข้ามาวันละเกือบร้อย เพื่อติดตาม และมีคนโน้น คนนี้ สอบถามเรื่อยๆ ว่าเป็นยังไง .... เบื้องหลังนำทำงานอยู่กับน้องที่ office คุยกะน้องแบบขำๆ ว่า กรูจะตอบเพื่อนๆ ไงดีอ่ะ นั่งทำงานอยู่เลย ไม่ได้ไปไหน จะรู้ได้ไงว่าแต่ละจุดเหตุการณ์ไปถึงไหนแล้ว เพื่อความไว้วางใจแฟนเพจ ก็เลยต้องหาข้อมูลจากเน็ต มาให้อีกที แต่....ข้อมูลต้องเชื่อถือได้ ไม่โคมลอยแน่นอน ทำให้มีเพื่อนๆ ในเพจ ชมว่า "เนื้อหากรองแล้วค่อยมานำเสนอ ชอบมาก" อืม... หายเหนื่อยเลย เลยทำให้เราต้องติดตามมาเรื่อยๆๆๆๆ


จบตอน โปรดติดตามตอนต่อไป......

7 ความคิดเห็น:

  1. สุดยอด ดูแล้วก็เศร้าใจกับประเทศไทยเหมือนเดิม

    ตอบลบ
  2. ตอนนี้อ่านแล้วอยากร้องไห้ คิดตามเหตุการณ์ที่เล่า นึกถึงภาพมันเส้าจิงๆ อย่าเส้ามากนัก เด๋วไม่กล้าเข้าอ่านนะจะบอกหัย

    ตอบลบ
  3. ไม่ระบุชื่อ28 กรกฎาคม 2553 เวลา 22:20

    เป็นบทเรียนราคาแพงของคนไทย....
    ตำราเรียน "หน้าที่พลเมือง" น่าจะนำกลับมาสอนใหม่
    เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นถ้าทุกคนรู้จักหน้าที่ของตัวเอง..

    ตอบลบ
  4. ขอบคุณเพื่อนๆ ที่เข้ามาเม้นนะคับ

    ตอบลบ
  5. ผมเป็นคนหนึ่งที่เพิ่งเล่น FB ช่วงเดือนเมษายนที่ผ่านมา และได้มาเจอiSalaryman ข้อมูลของคุณเป็นความคิดที่ค่อนข้างเป็นกลางจากหลายเพจที่อ่าน ทำหน้าที่เยี่ยมแล้วครับ Cheer Cheer แต่ที่อยากจะพูดคือ ประเทศไทยไม่ได้อยู่แค่ชั่วชีวิตของคนใดคนหนึ่ง ประเทศไทยจะต้องอยู่ไปอีกนาน สิ่งที่คนแต่ละคนได้ทำลงไปแล้วนั้น มันจะย้อนกลับมาหาตัวเองอย่างแน่นอน หรือ ที่เขาเรียกกันว่า " กฏแห่งกรรม " ทุกคนหนีกันไม่พ้น

    ตอบลบ
  6. โอ้ว.... ดีใจมากคับ สำหรับคำชม มีกำลังใจและหายเหนื่อย ขอบคุณที่มองเห็นสิ่งที่นำเสนอคับ

    ตอบลบ
  7. เพื่อนๆ เข้ามาติชมกันได้นะ ยังมือไหม่อยู่ ใครชอบใจก็สมัครติดตามกันได้เลยนะ ใครไม่สะดวกก็อ่าน หรือจะเม้น โดยเลือกฐานะ ระบุ ชื่อ ก็ได้คับ

    ตอบลบ